
Eind 2012 kreeg ik de diagnose borstkanker. De ziekte bracht me veel angst en verdriet, maar het bracht me ook iets heel moois. Waar ik jaren was opgegaan in het werken in het bedrijfsleven, verruilde ik mijn auto voor mijn fiets en wandelde elke dag door het bos of de duinen. Ik vond de natuur terug en liep synchroom met de seizoenen. Toen het winter werd, werd ik kaal. Toen het lente werd en de bloemen hun prille steeltjes en knopjes lieten zien, kwamen mijn eerste kwetsbare haren terug. De natuur inspireerde me, gaf me moed en gevoel van leven.
Toen ik uitbehandeld was, begon de weg terug naar het ‘oude leven’. Een moeilijke fase, waarin je weer probeert gewoon te zijn, maar waarin alles ongewoon blijkt. Ik werd geconfronteerd met moeheid, met verdriet en dingen die ik nog niet verteerd had. Ik had moeite met de manier van werken, die ik voorheen zo gewoon vond. De dagelijkse boswandelingen kregen geen ruimte meer, maar ik voelde sterk de behoefte mee te blijven gaan in de flow van de natuur.
Toeval bestaat niet. Toen Robert Jan me wees op ‘Nature Calls’ besloot ik mee te doen. Ik had net mijn vaste baan opgezegd en het besluit genomen voor mezelf te beginnen. Wat een cadeau dat ik op dat moment 4 seizoenen mocht meegaan met Robert Jan en Daniel. De groep bleek klein en inspirerend, de locatie hartelijk en intiem, het programma met veel ruimte en de begeleiding krachtig en ook kwetsbaar.
Het najaar liet me zien wat ik nog mocht loslaten. Welke baggage nam ik nog mee en wilde ik best kwijt? Ik slaagde erin een aantal overtuigingen aan te kijken en vooral de sterkste ‘dat ik niet goed genoeg ben’.
Met meer gevoel van vrijheid trok ik de winter in, waar ik mijn diepste schaduw mocht aankijken. Er bleek nog veel boosheid te zijn samen met onverwerkte emoties. De stilte van de natuur bracht me naar de diepste stilte in mezelf. En daar, in de stilte en de kou, mocht ik zien wie ik daadwerkelijk ben.
Vanuit dit contact, durfde ik in de lente nieuwsgierig te kijken naar wat er ging komen. Waar ik voorheen bij kansen eindeloos piekerde en het moeilijk vond om keuzes te maken, vertrouwde ik er nu op dat hetgeen kwam, voor mij bedoeld was. Het bracht me totaal ander werk, in een nieuw ziekenhuis met kinderen met onbegrepen buikpijnklachten. Ik mocht hen begeleiden met yoga en meditatie en de ouders coachen. Het was een prachtige kans en het zou een bijzondere ervaring gaan worden.
De zomer was er enkel om te bloeien. Om alle energie te laten stromen. Ik hoefde niet na te denken over keuzes, over loslaten, over patronen. Ik leefde, bloeide en kon er helemaal zijn.
Als je de natuur durft te volgen, ontstaat er een flow in je leven. Een bijzondere energie. Een gevoel dat de dingen komen om een reden en dat je ze vanuit dat perspectief mag omarmen.
Ik ben Robert-Jan en Daniel zeer dankbaar voor de manier waarop ze mij hebben begeleid. Doordat ze zelf onderdeel zijn van de groep en meebewegen in het ritme, geven ze een inspirerend voorbeeld. Ik gun het iedereen die de connectie met de natuur is kwijtgeraakt, maar sterke behoefte heeft deze weer te vinden.
Loes Degreef
Van Reflex naar Reflectie seizoen 2014-2015
Tijd voor reflectie op jouw leiderschap? Bekijk hier de trailer. Start nieuwe jaargang op 22 september 2016. Voor Inschrijven klik hier.
Blijf met onze maandelijkse ‘Impuls’ op de hoogte van de ontwikkelingen en onze inzichten op het gebied van: