Emoties zijn een deel van jezelf
Veel mensen hebben het idee dat emoties niet thuishoren op de werkvloer: ‘laten we het maar vooral zakelijk houden’. Toch zijn onze emoties er ook in een professionele context, vooral als er spanning of druk is. We hebben allemaal emoties, en als er ergens een plek is waar we die voelen, dan is dat wel op ons werk. Soms gaat het goed, maar soms ook helemaal niet. Soms zit je lekker in je vel, en soms helemaal niet. Emoties zijn er nou eenmaal altijd. Ook al zijn er veel mensen die ze vaak een beetje opzij proberen te schuiven.
Die overtuiging dat je emoties beter niet kunt laten zien, komt wel ergens vandaan. Misschien heb je het van huis uit meegekregen, of zit het in ingebakken in de bedrijfscultuur. Daarbij denk ik dat ons schoolsysteem er ook een rol in kan hebben gespeeld. Op de lagere en middelbare school en zeker op universiteiten wordt vaak weinig aandacht gegeven aan onze emoties of emotionele ontwikkeling. En ook na je schoolloopbaan wordt dat aspect van ons mens-zijn in je carrière vaak genegeerd. Als je niet lekker in je vel zit, voelt dit soms als ‘zwakte’ en daarom laten we die niet zien, of praten we er niet over.
Op het moment dat je je emoties thuis laat, laat je ook een deel van jezelf thuis. Terwijl het ook positief kan uitpakken, je emoties tonen op de werkvloer. De grote vraag is: hoe kun je zorgen dat je je emoties op een constructieve manier laten zien? Je emoties tonen kan waardevol zijn omdat je zo beter kunt laten zien wie je echt bent. En als je dat kenbaar maakt, kunnen je collega’s je in bepaalde situaties waarschijnlijk beter ondersteunen.
Een veilige omgeving is een must
Het veilig kunnen tonen van emoties op de werkvloer vraagt ook iets van de organisatie, en dus je leidinggevende en collega’s. Je hebt een werkomgeving nodig waarin je het vertrouwen hebt dat je je kwetsbaar kunt opstellen. Een werkcultuur waarin je je veilig voelt. Ik kom regelmatig mensen tegen die werknemers managen alsof het robots zijn. Vaak is dit ook uit het onvermogen om de eigen gevoelens te laten zien. Dit maakt het dan ook heel lastig om ruimte te geven aan, of zelfs te vragen naar de gevoelens van anderen.
Ik begon ooit mijn carrière in een omgeving waar voor de ‘softe’ kant geen plek was. En met die instelling switchte ik naar een andere baan, waar de cultuur heel anders was. Ik weet nog dat ik daar mijn eerste presentatie gaf. Toen mijn baas mij na afloop een vraag stelde, wist ik daar eigenlijk het antwoord niet op. Ik begon er omheen te draaien, maar zij had mij gelijk door. Ze zei: ik wil dat je mij je kwetsbaarheid laat zien. Als je het niet weet, kom er dan eerlijk voor uit. Het was een confronterende manier om tot dat inzicht te komen, maar zij gaf als leidinggevende de ruimte voor emoties. Toen ik na een aantal jaren met pijn in mijn hart wegging bij het bedrijf heb ik dat met tranen in mijn ogen aan haar zitten vertellen. Ook omdat ik wist dat het bij haar kon.
Het zou fijn zijn als iedereen op zijn minst een collega heeft bij wie hij of zij de emoties kwijt kan. Maar wat ik vooral hoop is dat leidinggevenden daar steeds meer aandacht aan zullen besteden. Dat er steeds meer aandacht komt voor de well being van werknemers. Want dat heeft ook invloed op je kunnen. Ik hoop dat we met z’n allen een veilige en vertrouwde omgeving kunnen creëren, waar juist plek is voor emoties.
René van FP&P
*René is iedereen en iedereen is René. René beleeft en beschrijft de dingen die we allemaal kunnen tegenkomen in onze ontwikkelingsreis.